![]() |
Leven met het Franse slag |
Eten en drinken
Ontbijt
Het bovenstaande is echter sterk aan het vervagen. Alle modernere vormen van ontbijt die je in Nederland tegenkomt, kennen ze in Frankrijk ook (met uitzondering wellicht van de Nederlandse boterham met kaas). En veel Fransen met weinig tijd gebruiken helemaal geen ontbijt. Een interessante ontwikkeling is de opmars van bakkerij-ketens ver buiten woonkernen, in de buurt van op- en afritten van snelwegen en langs wegen met druk woon- werkverkeer. De Fransman die gehaast zonder ontbijt in de auto stapt, wil best wel even stoppen bij zo'n bakker om snel even een croissant of pain-au-chocolat te kopen. De café au lait is voorbehouden aan het ontbijt. Hoe later op de dag, hoe ongebruikelijker het is om melk in de koffie te gebuiken. Bestel je na de lunch of diner in een restaurant een kop koffie, dan is het doorgaans erg moeilijk om die met melk geserveerd te krijgen.
Veel restaurants hebben een dagelijks wisselend dagmenu dat doorgaans een stuk voordeliger is dan een menu à la carte en vaak ook sneller wordt geserveerd. Even opletten; 's-avonds geldt de lagere prijs doorgaans niet meer.
Voor het bovenstaande moet in een eenvoudig restaurant doorgaans zo'n 12 tot 16 Euro afgerekend worden. Duurder kan natuurlijk altijd maar dan heb je het niet meer over de eenvoudige lokaties waar Jan-met-de-Pet dagelijks eet. Als je je beperkt tot een hoofdgerecht en een dessert kun je op de goedkopere plaatsen voor zo'n 6 a 7 Euro terecht.
Water is wel een onmisbaar element bij de maaltijd. Er is zelfs een wet die regelt dat restaurants gratis water dienen te serveren. Dit betreft dan wel kraanwater in een karaf en je moet er soms even om vragen maar men mag het niet weigeren. Bronwater in flessen moet uiteraard gewoon betaald worden. Ook als er wijn bij de maaltijd gedronken wordt, wisselt men dit af met water. Sommigen lengen zelfs hun wijn aan met water, waarschijnlijk met het idee dat je minder onder invloed raakt als je minder wijn proeft.
Brood is een ander onmisbaar bestanddeel van de maaltijd en veel restaurants serveren ook het brood gratis. Brood is niet alleen om op te eten, het is tevens een werktuig. Bij aanvang van de maaltijd zal de Fransman gewoonlijk de vork in de linkerhand en het mes in de rechterhand nemen en wat stukken van het vlees snijden. Maar na enige tijd doet zich een boeiend tafereel voor; het mes wordt neergelegd, de vork verhuist van linkerhand naar rechterhand en men neemt een stuk brood in de linkerhand. Met het brood schuift men het eten van het bord op de vork. Af en toe neemt men een hap van het brood. Moet er weer iets doorgesneden worden, dan wordt de wisseltruuk omgekeerd toegepast. Sommige Fransen beheersen de techniek van het schuiven met brood tot in de perfectie. Aan het eind van de maaltijd is hun bord brandschoon schoongeveegd.
Veel Franse bedrijven verstrekken hun werknemers een soort maaltijdcheques. Ik heb me laten vertellen dat dit een verplichting is als het bedrijf geen eigen kantinevoorzieng heeft. Deze cheques, bijvoorbeeld Cheque déjeuner of Ticket restaurant geheten, hebben een waarde die elk jaar opnieuw overeengekomen wordt door de directie en de vakbonden en schommelt zo rond de 5 a 8 euro. De werkgever betaalt ruim 60 % van dat bedrag, en de rest wordt op het salaris van de werknemer ingehouden. Vrijwel alle restaurants accepteren deze cheques als betaalmiddel. De gewone Fransman betaalt voor z'n lunch dus maar ongeveer de helft van wat je op de prijskaart ziet staan. Restaurants zijn overigens niet verplicht om geld terug te geven op de cheques. De checques zijn alleen geldig in het jaar van uitgifte en eventueel de maanden januari en februari van het jaar erop. Daarna zijn ze definitief ongeldig. Aan het eind van het jaar zijn er dan ook akties van liefdadigheidsinstellingen die oproepen tot doneren van overtollige cheques. |
|
||||||||||||||||||
|
Copyright © 1999-2004 |
|