Wonen

Een van de eerste zaken die geregeld moeten worden is het vinden van woonruimte. Misschien regelt je werkgever voor de eerste weken een hotel of een appartement. Maar al snel zul je naar iets definitievers op zoek moeten.

Woning huren

Grote woningbouwverenigingen of -coöperaties zoals in Nederland, zijn er niet in Frankrijk. Ik ben ze althans niet tegengekomen. Ook de gemeentes houden zich niet met verhuur bezig. De huurwoningen zijn in particulier bezit. Een deel van de eigenaren verhuurt zelf. Je vindt hun advertenties doorgaans in regionale kranten, in huis-aan-huis kranten met kleine advertenties of je moet 'via-via' aan adressen komen. Een grote keten van huis-aan-huis krantjes met eigen website is www.bonjour.fr. Op deze site vind je in de categorie 'Immobilier' een goede indicatie van wat er zoal te huur is. Een andere groep eigenaren geeft de verhuur uit handen aan een beheerder (Régie). Een woningzoekende kan zich bij zo'n Régie inschrijven en de Régie zoekt in haar bestand naar een passende woning. De Régie regelt eventuele bezichtigingen, stelt het huurcontract op en int de huur. De huurder betaalt hiervoor een eenmalig bedrag bij aanvaarding van een woning. Als de Régie lid is van de "CNAB" (Conféderation Nationales des Administrateurs de Biens) kun je er vrij zeker van zijn dat alles in orde is en dat er redelijke voorwaarden gehanteerd worden.

Een zeer twijfelachtige groep wordt gevormd door zgn. bemiddelaars. Zij vragen een eenmalig fors inschrijfbedrag en leveren daarna hun diensten. Helaas stellen die diensten vaak weining voor. Voorafgaand aan de inschrijving geeft men aan over een ruim bestand aan geschikte woningen te beschikken, maar dit blijkt na betaling zwaar tegen te vallen, of de woningen in het bestand blijken inmiddels al verhuurd. De bemiddelaar verstrekt een beperkt lijstje met telefoonnummers van enkele verhuurders, maar regelt verder niets. In kranten vindt je soms een reeks schijnbaar aantrekkelijke woningadvertenties die bij nadere bestudering alle van dezelfde bemiddelaar zijn. Als je het telefoonnummer belt, krijg je geen concrete informatie over de woning, maar alleen het vriendelijke verzoek om toch vooral even op het kantoor langs te komen. Wees dan op je hoede. Wil de bemiddelaar op dat kantoor ook pas iets concreets laten zien nadat je zo'n 150-200 Euro hebt betaald, dan kun je beter snel wegwezen.

Met het kopen van een woning in Frankrijk heb ik geen ervaring. Ik beperk me hier daarom tot enige globale informatie. De meeste koopwoningen worden aangeboden via "Agences d'Immobiliers" die met Nederlandse makelaars zijn te vergelijken. Je vindt vele tientallen "Agences" in de steden en in grote dorpen zijn er vaak ook enkele gevestigd. In en rond de steden liggen de koopprijzen ongeveer op hetzelfde niveau als in Nederland. In dorpen zijn de prijzen wat lager dan in Nederland en de werkelijk afgelegen huizen en boerderijtjes staan voor Nederlandse begrippen vaak voor verbijsterend lage prijzen te koop. 'Afgelegen' kan in Frankrijk echter wel heel wat meer afgelegen zijn dan in Nederland. Zo'n huis is soms kilometers ver verwijderd van grote wegen, openbaar vervoer, winkels en scholen en het is ook heel goed mogelijk dat er bijv. geen waterleiding is.

Uitgebreide informatie over het kopen van een huis in Frankrijk is te vinden op de site Wonen en leven in Frankrijk.

Voor de financiering sluiten banken hypotheken af, maar een tophypotheek zoals in Nederland (hypotheek van 100% of meer van de koopprijs) is niet mogelijk. Het schijnt ook dat de Franse banken veel extra voorwaarden stellen aan buitenlanders voordat ze een hypotheek verstrekken.

Postcodes

De Franse postcodes bestaan uit 5 cijfers (geen letters). De eerste 2 cijfers geven het departement aan. De laatste 3 cijfers een aanduiding van de plaats binnen het departement. Een dergelijke postcode is minder gedetaileerd dan de Nederlandse postcodes. In Nederland heb je in principe aan de postcode en het huisnummer voldoende om een adres exact te definieren. In Frankrijk heeft een heel dorp of hele stadswijk dezelfde postcode. De straatnaam blijft dus een noodzakelijk gegeven.

Huisnummers

Ook de huisnummers zijn in Frankrijk niet zo veelzeggend als in Nederland. Vaak hebben alle appartementen binnen een flatgebouw hetzelfde huisnummer. Maar ook meerdere huizen in een huizenblok moeten het geregeld met één nummer stellen. Ikzelf woon op nummer 6. Maar ook mijn buren en hun buren wonen op nummer 6. In Nederland zouden logischerwijze huisnummers 6a, 6b en 6c gecreëerd worden. In Frankrijk dus niet. Dit levert een aantal praktische problemen op. Als je een brief verstuurt aan iemand die tijdelijk bij een ander inwoont, logeert o.i.d. moet je beide namen vermelden. Je schrijft dan zoiets als "M Dupont, chez M Leclerc, 10, rue Nationale, enzovoorts." Een voordeel is dat je in Frankrijk nooit reclame-post krijgt met een adressering in de trant van "Aan de bewoner van....".
Een tweede belangrijk probleem ligt bij het vinden van de juiste voordeur als je ergens moet zijn. Toen ik op zoek was naar een huurwoning, had ik eens een afspraak gemaakt voor een bezichtiging. Keurig de straatnaam, huisnummer en naam genoteerd, maar toen ik ter plekke kwam, zag ik een woonblok met meerdere appartementen. De belletjes in de gang vermeldden geen van alle de gezochte naam. Ook de naambordjes bij de voordeuren op de diverse etages boden geen uitkomst. Gelukkig wist een van de bewoners te vertellen dat de naastgelegen woningen ook nog hetzelfde nummer hadden. Uiteindelijk was ik na 10 voordeuren en ruim een half uur op het gezochte adres.

Gas

Een aardgasleidingnet dat zo uitgebreid is als in Nederland, moet je in Frankrijk niet verwachten. Momenteel is 75% van de Franse populatie op het aardgasleidingnet aangesloten. Dat omvat uiteraard vooral de steden en de grotere dorpen. In kleine dorpen, afgelegen huizen en ook in oude stads- of dorpskernen is er vaak geen aardgas.

Aardgas wordt in Frankrijk in de volksmond vaak 'Gaz de ville' genoemd. Feitelijk is dat niet juist. 'Gaz de ville' (letterlijk: stadsgas) werd vroeger fabrieksmatig geproduceerd. Het was giftig (koolmonoxide) en vervuilend. Tegenwoordig wordt het gas net als in Nederland uit natuurlijke gasvoorraden gewonnen. De officiele aanduiding in het frans is 'gaz naturel'. 95% van het aardgas in Frankrijk wordt uit het buitenland geimporteerd. De gasvoorziening wordt in Frankrijk verzorgd door 'Gaz de France'. De kosten: Abonnement: 10 Euro/maand, verbruik: 0.03 Euro/kWh (0.33 Euro/m3).

De aansluitmaat van gasapparaten zoals een fornuis is in Frankrijk net even anders dan in Nederland. Adapters zijn niet verkrijgbaar. Die mogen uit veiligheidsoverwegingen schijnbaar niet verkocht worden. Doe dus geen moeite om je oude gasfornuis uit Nederland naar Frankrijk te slepen; het past toch niet.

Elektriciteit

Elektriciteit is in Frankrijk een bijzonder populaire energievorm. Een substantieel deel wordt opgewekt d.m.v. kernenergie. De elektriciteitsvoorziening wordt in Frankrijk verzorgd door 'Electricité de France'. De kosten: Abonnement: 5 Euro/maand, verbruik: 0.09 Euro/kWh.

Het Franse systeem van stekkers en wandcontactdozen is redelijk compatibel met het Nederlandse systeem. De meeste moderne apparaten uit Nederland zul je ook in Frankrijk zonder veel moeite kunnen gebruiken en vice versa. Maar er zijn enkele uitzonderingen.

• De Franse wandcontactdozen hebben geen 'randaarde' maar een extra pin die de aardverbinding vormt. De meeste geaarde apparaten hebben tegenwoordig een stekker met zowel een randaarde als een gat waarin de Franse aardpin past (bestudeer de stekker van je koffiezetapparaat maar eens). Maar bij een ouder apparaat kan dat gat ontbreken. Nu moet je in Frankrijk niet direct naar de doe-het-zelf-zaak rennen en snel een handvol nieuwe stekkers aanschaffen. Voor je het weet schroef je een stekker aan je kabel die weliswaar in de Franse contactdoos past, maar die weer geen sleuven heeft voor de Nederlandse randaarde. Kun je bij terugkeer weer opnieuw beginnen. Nee, even opletten en alleen stekkers kopen met beide aardvoorzieingen.
• Er is vrij veel redelijk recente Nederlandse apparatuur met een ronde niet-geaarde stekker. Die past nergens in Frankrijk. Tip: Neem een paar losse contactdozen mee waar die ronde stekkers inpassen, en sluit die contactdoos met een platte stekker aan.
• Het is je wellicht nog nooit opgevallen, maar de pinnen van onze stekkers zijn niet allemaal even dik. Ongeaarde platte stekkers hebben pinnen van 4 mm dik terwijl dat bij de ronde geaarde en ongeaarde stekkers 5 mm is. In oudere Franse huizen kom je nog kleine elegante stopcontactjes tegen waarvan de gaten 4 mm zijn. Daar passen dus alleen platte stekkertjes in. Je staat de eerste keer raar te kijken; Je trekt de stekker van de TV uit het stopcontact en vervolgens wil de stekker van de stofzuiger niet in datzelfde contact.

Leidingwater in Frankrijk is tegenwoordig drinkwater van goede kwaliteit. De noodzaak van het gebruik van flessewater is verdwenen, maar nog steeds zie je in de supermarkt dat de winkelwagentjes volgeladen worden met six-packs 1.5 literflessen water. Een gebruik dat waarschijnlijk nog uit vroeger dagen stamt en nu door de commercie uit alle macht in stand wordt gehouden.

De watervoorziening wordt in Frankrijk verzorgd door 'Générale des eaux'. Kosten: Abonnement: 4.5 Euro/maand, verbruik 2.3 Euro/m3

Telefoon

De stekker van Nederlandse telefoons past niet op de Franse aansluitdozen. Maar als je in staat bent om de stekker te vervangen, is het gebruik van een Nederlandse telefoon goed mogelijk. Het vaste telefoonnet wordt beheerd door 'France Telecom'. De kosten: Aansluiting: 31 Euro. Lokaal gesprek daltarief 0.02 Euro/minuut, Gesprek naar Nederland daltarief 0.15 Euro/minuut). Verder is er een woud aan kortingsregelingen beschikbaar. Speciale tarieven voor Internet, speciale tarieven voor het buitenland, speciale tarieven voor enkele nummers enzovoort. France Telecom heeft enorm veel concurrentie van de mobiele telefonie en van discounters. In de laatste jaren zijn de tarieven daardoor enorm gedaald. De klantenservice van France Telecom is uitermate correct. Een voorbeeld van de concurrerende tarieven van discounters: Via 'Les Minutes' kun je voor ongeveer 0.05 Euro/minuut vanuit regio Parijs naar Nederland bellen. Je moet hiervoor wel vooruit betalen met een minimum van ongeveer 5 Euro.

Mobiele telefonie is razend populair in Frankrijk (waar niet in Europa?). Er zijn 3 grote aanbieders: Orange, SFR en Bouygues.

Frankrijk is een eiland wat SMS verkeer betreft. Zolang je binnen de Franse netwerken blijft, is SMS geen probleem. Maar je kunt geen SMS sturen van een Frans toestel naar een Nederlands toestel of andersom. Het is niet helemaal duidelijk of dat om technische redenen is, of dat de Franse maatschappijen deze mogelijkheid bewust geblokkeerd hebben.

Televisie

Op televisiegebied is Frankrijk een buitenbeentje in Europa. Waar heel Europa het 'PAL'-systeem heeft, gebruikt Frankrijk het 'Secam'-systeem. Ik ken de technische achtergronden niet. Maar de systemen zijn niet compatibel. De meeste televisietoestellen zijn tegenwoording wel geschikt voor beide systemen, maar bij de goedkopere exemplaren kan dit wel eens niet het geval zijn. Even controleren dus of je TV op secam overgeschakeld kan worden voordat je 'm naar Frankrijk sjouwt.

Kabel-TV en in de meer afgelegen gebieden zeker ook schotelantennes zijn populair in Frankrijk. Met beide voorzieiningen heb ik echter geen ervaring. Er staat een simpele ouderwetse antenne hier op het dak en daar ben ik tevreden mee. Ik ontvang hiermee 4 nationale Franse zenders en een lokaal TV station. Dat is naar huidige begrippen erg beperkt en ik mis af en toe ook wel de Nederlandse TV of bijvoorbeeld CNN. Maar als je alleen naar Franse zenders kunt kijken, is dat een uitstekende taaltraining.

Als je in Frankrijk een nieuwe televisie koopt, geeft de winkelier de gegevens door aan de "Service de la redevance de l'audiovisuel". Je krijgt vervolgens automatisch een aanslag voor kijkgeld (circa 115 Euro/jaar). Als je bij een ander in huis woont (voordeurdeler, studentenhuis, kamerbewoner) en een ander in dat huis betaalt al kijkgeld, dan kun je bij de belastingdienst om ontheffing vragen. Er hoeft namelijk maar voor 1 TV per adres te worden betaald. De Fransen willen bij aankoop van een televisie ook nogal eens de naam en adres opgeven van een familielid dat al een TV heeft. Op die manier ontlopen ze zelf de aanslag.

Internet

Er is in Frankrijk een overweldigende keus aan Internetaanbieders. Veel aanbieders werken met abonnementen waarin zowel het Internetgebruik als de telefoonkosten verwerkt zijn. Deze abonnementen lopen uiteen van 1 uur/maand voor 1 Euro/maand tot 100 uur/maand voor 35 Euro/maand. Voor de grootverbruikers is er ADSL of Internet via de kabel: aansluitkosten circa 120 Euro, abonnement circa 45 Euro/maand.

Het franstalige Internettijdschrift .net publiceert maandelijks een overzicht van alle Franse Internetaanbieders, inclusief kosten, pluspunten en minpunten.

Minitel

Een jaar of 20 geleden was Frankrijk nog zeer vooruitstrevend met het Minitel-systeem. Je kunt Minitel ongeveer beschouwen als een uiterst eenvoudige voorloper van het Internet. Het maakt gebruik van de telefoonlijn. De gebruiker heeft een kleine eenvoudige terminal met een simpel toetsenbordje en een klein beeldschermpje met zeer lage resolutie. Het systeem werkt min of meer interaktief. Je kunt gericht bepaalde informatie opvragen, maar in de meeste gevallen moet je daar wel voor betalen. Minitel is ook nu nog vrij populair. Er zijn nog steeds bedrijven die wel informatie aanbieden via Minitel maar die nog geen Internet website hebben. In zekere zin heeft Minitel de ontwikkeling van Internet in Frankrijk afgeremd.

Copyright © 1999-2004